Nieuwsbericht Op weg naar overheidsparticipatie

Gepubliceerd op: 18 april 2017 16:05

Jos Huizinga
Ik roep al enkele jaren dat 'Den Haag' onze problemen niet oplost. We zullen ze zelf moeten oplossen. Misschien was dat vroeger wel het geval en konden we op de overheid 'leunen' en schoof de overheid met geld. De tijden zijn veranderd. De samenleving neemt nu vaker het voortouw en regelt het zelf. Er ontstaan allerlei nieuwe vormen van samenwerking en een andere rol en taak van de gemeente. En dan komt bij mij regelmatig de vraag naar boven: Wat voor gemeente wil je zijn? Een vraag die actueler is dan ooit. Ook voor Noordenveld. Inwoners zijn mondiger geworden. Overal nemen bewoners zelf het initiatief. Ik juich dat toe. We ervaren heel duidelijk dat we de kanteling meemaken naar een participatiesamenleving. De participatiesamenleving beschouw ik als waardevol en ook noodzakelijk.

Flexibiliteit en maatwerk

Maar toch zijn we vaak nog zoekende. Want er is ook nog zoiets als overheidsparticipatie. Burgerparticipatie was 'heilig' binnen het openbaar bestuur. Over overheidsparticipatie wordt nu pas nagedacht. Sluit de overheid aan bij ideeën en ontwikkelingen in de samenleving? Is zoiets een waardevolle en logische toevoeging. Bij overheidsparticipatie dient de vraag voorop te staan hoe overheden actieve bewoners kunnen ondersteunen. Die steun is wel vaak nodig. In bijna ieder burgerinitiatief is de overheid een onmisbare partner. Vooral op het terrein van faciliteren, organiseren, financieren en 'hinderlijke' regelgeving. Overheidsparticipatie impliceert een gelijkwaardige samenwerking en vereist flexibiliteit en maatwerk.

Verwachtingen managen

Ik merk bij burgemeesters, wethouders, ambtenaren en raadsleden veel animo om ermee aan de slag te gaan. Maar dan? Het vervolg? Aan de uitvoering hapert nogal eens wat en dan blijft het voornemen ergens steken. Vaak tot frustratie van de initiatiefnemers. En soms niet ten onrechte. Vaak is onvoldoende doorgesproken over vertrekpunt, ambitie, schaal en energie in de lokale samenleving. Ook wordt de vraag hoe we het initiatief gaan financieren pas aan het eind van het participatieproces gesteld. En blijken de verwachtingen uiteen te lopen. Jammer van de tijd en energie die er in een initiatief is gestoken.

Financiering

Al in 2015 constateerden de Tweede Kamerleden Voortman en Fokke dat veel groepen actieve bewoners belemmeringen ondervinden in het verkrijgen van financiële middelen. Zij dienden een motie in met het verzoek deze belemmeringen te onderzoeken en mogelijkheden te bezien om "tegoeden op slapende bankrekeningen in te zetten om buurtinitiatieven te ondersteunen". Ook werd de suggestie gedaan voor het oprichten van een maatschappelijke bank. Naar aanleiding van de motie onderzoekt bureau Twijnstra Gudde in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken hoe de financiering van initiatiefnemers sneller en beter kan verlopen. Ik zie met veel belangstelling uit naar hun eindrapport. Financiering van burgerinitiatieven blijft een heet hangijzer. Een gemeentebegroting is ook 'eindig'. Als wethouder van financiën worstel ik daar wel eens mee, maar voel mij dan wel gesteund door de woorden van koning Salomo in het bijbelboek Spreuken: " Wie zijn huishouden niet in de hand houdt, zal arm worden. Hij wordt afhankelijk van degene die zijn huishouden wel goed voor elkaar heeft". ( Spreuken 10)

 

Jos Huizinga